Kunstsammlung Düsseldorf, K20 en K21

Drie jaar geleden bezocht ik deze musea voor het eerst. Tijdens een schoolexcursie naar Düsseldorf. November 2019 bezocht ik de musea weer, omdat deze toen een goede indruk op mij hadden achtergelaten. K20 bestaat uit 20e eeuwse kunst. Met veel schilderwerk zoals dat van Kandinsky en Pollock. Toen ik er in november was, heb ik er ook een mooie tentoonstelling van Munch mogen zien.


Als je deze musea bezoekt, raad ik je aan om eerst naar K20 te gaan. Het is een meer traditioneel museum, met schilderijen aan de muur en hier en daar een beeldhouwwerk of installatie, ook al zit deze in een moderner gebouw. K21 is opgedeeld in verschillende kleine ruimtes. Deze kleine ruimtes zijn gevuld met installaties. De meest bekende installatie is misschien wel het werk "in orbit" van Tomas Saraceno. In een jumpsuit met werkschoenen mag je door de installatie klimmen. (Laat je niet misleiden door de foto op de website, waar het lijkt alsof je in je dagelijkse cloffie mag chillen in het kunstwerk). Nadat je als mens door zijn web aan het plafond geklommen bent, kun je naar de web-constructies van zijn spinnen kijken in een van de kleine ruimtes.


Een van de meest intrigerende ruimtes vond ik die van Janet Cardiff en George Bures Miller. Waar je terechtkwam in een studeerruimte, waar wetenschappelijk onderzoek werd gedaan naar het paranormale. Als je op de juiste plekken ging staan, speelde er geluidsfragmenten af door oude grammofoonspelers. Een groot deel van de reden waarom deze installatie mij specifiek aansprak, is de sfeer. De installatie is gemaakt voordat "escape-rooms" een ding waren, maar je wordt in eenzelfde soort setting geplaatst. Waar je deel wordt van een onderzoek. Het werkte en ik wordt blij van kunst waarbij het voelt alsof het "werkt". De juiste plek, de juiste sfeer, het juiste gevoel. Je hoeft kunst niet altijd te begrijpen, maar het moment dat het gebeurd, dat je het begrijpt, de link legt. Dan is dat kunstwerk toch speciaal.


K21 is modern. Toen ik er in november was, was in de kelder de tentoonstelling Parallax symmetry door Carsten Nicolai. Ik heb me vermaakt in deze tentoonstelling. Kunst over technologie. Met een laser, met water wat danst op een bas, met televisies gemonteerd met het beeldscherm naar de muur en met een optische illusie waar je ogen van gaan trillen. Ik ga geen inhoudelijke mening geven over deze tentoonstelling, ik vond het tof, gaaf om te zien, het intrigeerde mij. Het was mijn bezoek waard.


Als je naar Düsseldorf rijdt voor het bezoeken van deze musea, wat de rit zeker waard is, vergeet dan niet om ook te stoppen in Unna voor het lichtmuseum. Düsseldorf zelf is een leuke stad. Een aanrader.


De website van de musea: kunstsammlung.de/en

0 reacties

 © 2020 by StudioLeoniet | Kunstenaar, docent, schrijver.