Kunstkoppels Kunsthal Rotterdam tijdens "I'm your mirror" door Joana Vasconcelos

Het was de week tegen eenzaamheid. Een vriendin van mij deed een project over "goed doen voor een ander". Zoals bijvoorbeeld vrijwilligerswerk. Dit leek haar een mooie kans om mensen te ontmoeten en te bevragen over waarom zij meededen aan een programma als kunstkoppels. Ik had de tentoonstelling "I'm your mirror", nog niet gezien dus ik haakte aan.


Ik moet zeggen dat dit een hele leuke manier was om een tentoonstelling te bezoeken. Mijn koppel was iets jonger dan ik, een studente uit België die hier filosofie kwam studeren. Ze probeerde Rotterdam wat beter te leren kennen en bezocht daarom dit programma. In tegenstelling tot mij had zij de tentoonstelling al gezien. Dus, maakten we er een spel van. Ik probeerde te raadden waar het kunstwerk over ging, zij zei of dit wel of niet klopte. Vervolgens bespraken we het onderwerp, of we het kunstwerk erbij vonden passen. Aangezien ik wist dat alle werken over het algemeen over "de vrouw" gingen, was het niet heel moeilijk en raadde ik het vaak goed.


Het leukste moment was toen we bij het "pronkstuk" van de tentoonstelling stonden, zoals de kunsthal het zelf noemde. "Material girl", is een werk wat ik het beste kan beschrijven als een soort organische wirwar aan vormen, gehaakte stof, die aan het plafond hing. Op sommige plekken vormde het werk grote druppels. Mijn gok was dat het over de het lichaam van de vrouw ging, de vormbaarheid, misschien haar periode. Ik wist het niet zeker, maar het ging sowieso over de zachtheid van de vrouw, want dit was niet een werk wat bepaald "spartaanse strijders", weergaf. Dit waren letterlijk mijn woorden, mijn koppel moest lachen. Want het werk ging over Valkyries, Noorse strijdgodinnen. Dit was de enige keer dat ik de plank ver mis heb geslagen, maar geef me ongelijk. Groot roze haakwerk linkt niet zo makkelijk aan Noorse strijdgodinnen.


Maar, genoeg gekheid, de tentoonstelling was goed. Ik vond het fijn dat het feminisme er niet heel dik bovenop lag. Ik heb met mijn koppel ruim drie uur door de tentoonstelling gelopen. Waar ik normaal binnen 2 uur al klaar geweest zou zijn. Het was interessant om flarden van andere mensen op te pikken. Zo stonden we met twee oudere dames voor de kroonluchter van tampons. Waarbij een van de vrouwen zei dat ze blij was dat de tampon eindelijk zo normaal was, dat er kunst mee gemaakt mag worden. Want waarom zou een stuk katoen in de vorm van een soort tube, anders zijn dat een katoenbal of een watje.


Ik weet dat het kunstkoppel programma herhaald wordt bij verschillende tentoonstellingen. Dus lijkt het je leuk om een tentoonstelling eens op een andere manier te bezoeken, met nieuwe inzichten en andere mensen? Dan raad ik het zeker aan!


Website van het museum: kunsthal.nl

0 reacties

 © 2020 by StudioLeoniet | Kunstenaar, docent, schrijver.